นานาทัศนะ

จดหมายถึงพี่"หนก"

by จู พเนจร @May,14 2006 22.37 ( IP : 203...195 ) | Tags : นานาทัศนะ

"จู พี่กนกพงศ์ ไปสวรรค์แล้ว เป็นไข้หวัดใหญ่น้ำท่วมปอด" ข้อความจากเพื่อนมิตรวรรณกรรม"ขนำจันทร์"ส่งมาถึงผมช่วงบ่ายของวันนี้(13กพ.49) ผมแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ร้องอุทานขึ้นพร้อมกับคำถามเป็นไปได้ยังไง เป็นไปได้หรือนี่

"พี่กนกพงศ์ไปสวรรค์แล้ว" ข้อความนี้ไม่ต้องการคำอธิบายอะไรอีก ความโศกาอาดูรพลันโถมทับ ยากจะบอกความรู้สึกที่เกิดขณะนั้นได้..โธ่เอ๋ยพี่ โธ่เอ๋ยพี่ นี่มันคือเรื่องจริงหรือนี่ มันเป็นไปได้หรือนี่

ก็ผมเพิ่งส่งที่อยู่ของพี่ไปให้ขนำจันทร์ แล้วโทรคุยกะแกเมื่อ 2-3 วันก่อนนี้เอง คุยกันเรื่องเรื่องสั้นที่จะส่งไปให้พี่

เราหลายคนค่อนข้างตั้งใจกันสูง เมื่อทราบข่าวว่าพี่จะออกนิตยสารเรื่องสั้น คล้ายๆ
ช่อการะเกด เพื่อสร้างความคึกคักเคลื่อนไหวให้กับวงการอ่านเขียนเล็กๆ ของเรา
ขนาดผมเองไม่เคยเขียนเรื่องสั้นเป็นเรื่องเป็นราวกะเขา ก็อุตส่าห์ทำตัวเป็นตัวตั้งตัวตี
บอกข่าว คะยั้นคะยอเพื่อนมิตรทุกๆ คนที่รู้จักว่าเล่ม 2 กำลังคอยต้นฉบับอยู่ ตอนนี้ได้ครึ่งเล่มแล้ว โดยเฉพาะเรานักเขียนนามใหม่ๆ ที่กำลังต้วมเตี้ยมก้าวสู่เส้นทางสายนี้ ไม่ว่าจะเป็น จรรยา อำนาจพันธุ์พงศ์,สายัณ เฉมเระ,ธารเมฆ,หมาฝัน,ขนำจันทร์,พันธ์ป่า ณ แดนสรวง ฯลฯ


จรรยา อำนาจพันธ์พงศ์ เป็นคนบอกข่าวและแกก็ส่งเรื่องสั้นไปให้พี่อ่านแล้ว รวมทั้งเรื่องของบังโสด-รัตนชัย มานะบุตร และได้ข่าวว่ากวีหนุ่มอย่าง วิสุทธิ์ ขาวเนียม และเพื่อนพ้องวรรณกรรมทางฝั่งอันดามันรุ่นใหม่ๆ หลายนามก็กำลังขะมักเขม้นกับข่าวคราวเล็กๆ อันแอบกระเพื่อมจิตใจส่วนลึกที่เงียบเหงาและเต้นเร่าของเราให้คึกคักไหวเคลื่อนตาม

ผมกับจรรยาคุยกันเรื่องนี้ว่าอย่างน้อยการคัดสรรของพี่หนกคงช่วยเคี่ยวกรำอะไรให้เราบ้างหรอก จะผ่านไม่ผ่านนั่นอีกเรื่อง และถ้ามีนักเขียนนามใหม่ๆสัก3-4คนผ่านเกิดก็คงสร้างสีสันอะไรใหม่ให้กับวงการบ้าง และคิดว่าพี่หนกเองก็คงต้องการเห็นสิ่งนี้ด้วย

แต่สำหรับวันนี้ทุกสิ่งทุกอย่างดับวูบลง.. ป่านนี้จรรยา คงทราบข่าวอันน่าเศร้าสลดหดหู่นี้แล้ว คงไม่ต้องบอกนะว่าจรรยารักและชื่นชมพี่เพียงใด ผมยังไม่รู้เลยว่าเราจะพูดคุยกันยังไงกับเรื่องนี้ของพี่ พี่คือต้นแบบและนักเขียนที่เป็นแรงบันดาลใจให้แกก้าวมาสู่เส้นทางสายนี้ก็ว่าได้ จนกระทั่งนำตัวไปรู้จักผูกพันกับพี่ และพูดถึงพี่อยู่บ่อยๆ เสมอๆ หลังสุดที่ผมไปสะเดา อันมีผม,จรรยา,บังโสด,ซี ซึ่งเราคิดจะตั้งกลุ่มวรรณกรรมกันเล่นๆ สนุกชื่อว่ากลุ่ม"หัวมันหมก"ขึ้น เพราะทุกครานอกจากเราจะล้อมวงก่อไฟต้มน้ำกินกาแฟและต้มถั่วเขียวกินกันประจำที่บ้านบังแล้ว วันดีคืนดีเราก็จะหมกหัวมันกินกันแล้วนั่งพูดคุยกันจนดึกดื่นคืนค่อนเสมอ เรายังคุยกันถึงเรื่องจะถือโอกาสไปเยี่ยมเยียนพี่และไปกางเต๊นท์พักแรมกันที่เขาหลวงในเร็ววันนี้เลย

ยิ่งฟังจรรยาเล่าถึงพูดถึงพี่ ยิ่งอยากได้อยู่ล้อมวงร่วมสนทนาจิบกาแฟรอบกองไฟ ฟังเรื่องราวสนุกสนานเฮฮา มุขปาฐะจากพี่ "หลกนิอยู่กับพี่หนก แกมีแต่เรื่องเล่าสนุกสนานให้ฟังกันไม่เบื่อ หลายคนที่ชื่นชมผลงานของแก อาจผิดคาดไปถนัดถ้าได้มาเจอตัวจริง แกจะไม่คุยเลยนะเรื่องวรรณกรรมอะไรอย่างเราคุยกันนี่ แต่แกจะมีเรื่องหลกๆ มาคุยกัน..หลกนิพี่หนก" ถ้อยคำทำนองนี้จะออกจากปากจรรยาอยู่เสมอๆ เมื่อพูดถึงพี่ "แต่ถ้าแกพูดเรื่องวรรณกรรมนะ เรื่องก็น่าฟัง แกจะชี้ให้เห็นอย่างนี้ๆ ชัดเจนกระจ่างมีสาระ เอาจริงเอาจังไปเลย และก็จริงของแก" นั่นยิ่งทำให้ผมนึกไปถึงวันที่จะมีโอกาสได้ไปนั่งล้อมวงสนทนากันที่นั่น

พี่จะจำผมได้ไหม ผมเคยเจอะกับพี่ 2 ครั้ง ครั้งแรกที่บู๊ทบ้านหนังสืองานสัปดาห์หนังสือสมัยจัดที่คุรุสภาฯ ช่วงที่พี่ได้ซีไรต์จาก"แผ่นดินอื่น"ไม่นาน ท่านั่งกับมาดอันดูผึ่งผายตอนที่พี่นั่งอ่านนิตยสารฉบับหนึ่งอยู่แล้วเงยหน้าขึ้นมายิ้มเนือยๆ พร้อมๆกับลุกยืนขึ้นบิดตัวน้อยๆเหมือนสลัดทิ้งความเหนื่อยเหน็ดบางอย่างทิ้งไปก่อนที่ผมจะทักทายสวัสดีกับพี่นั้นยังติดตรึงอยู่ในห้วงทรงจำผมไม่เคยลืม อีกครั้งหนึ่งตอนพี่ไปเสวนาที่ มอ.ปัตตานีในฐานะศิษย์เก่า หลังจากนั้นผมก็ได้ส่งงานและเขียนจดหมายถึงพี่ในฐานะคนอ่านคนริเขียนหนังสือคนหนึ่งสืบมา

หลังจากพี่ตอบจดหมายมาถึงจรรยาเรื่องส่งเรื่องสั้นไปให้ว่าไม่ต้องเกร็ง มีเรื่องที่คิดว่าพอใจแล้วก็ส่งมาได้เลย จะช่วยดูให้ พร้อมคำแนะนำและกำลังใจแล้ว จรรยายก็ฝากข่าวไปถึงพี่ทางจดหมายฉบับล่าสุด และหันมาพูดกับผมว่าแกบอกไว้แล้วว่า ระวังไว้ให้ดีนะพี่หนก-จู พเนจร กำลังส่งเรื่องสั้นไปให้พี่ด้วย(ใครวะพี่คงนึก-ฮา) ผมยังนึกถึงความรู้สึกของตัวเองที่หัวเราะออกมาด้วยความตื้นตันในตอนนั้นได้อยู่เลย..

ผมไม่ได้รู้จักชิดเชื้อกับพี่เป็นการส่วนตัว แต่กลับรู้สึกรักนับถือและผูกพันอยู่ล้ำลึกเสมอมา อาจเป็นด้วยบุคลิกและความมาดมั่นบางอย่างทำให้พี่มีเสน่ห์เป็นที่รักและขวัญใจของพวกเราอยู่ลึกๆ

จดหมายฉบับหนึ่งที่พี่เขียนมาถึงผมเป็นการส่วนตัว เมื่อครั้งที่พี่ทำนิตยสารไรเตอร์ ซึ่งตอนนั้นผมส่งงานไปให้พี่พิจารณาหลายชิ้นทั้งบทความทั้งบทกวี ไปรษณียบัตรตอบกลับมาพร้อมคำแนะนำและกำลังใจให้เสมอ ผมยังเก็บมันไว้อย่างดี เช่นเดียวกับจดหมายซองสีน้ำตาลฉบับนั้น ถ้อยคำที่พี่ว่า "บทกวีคือดอกไม้ของโลก และกวีคือจิตใจของมนุษย์ผู้งดงาม"นั้นยังตราตรึงอยู่ในใจของผมเสมอจนกระทั่งวันนี้

ตอนนั้นตามอ่านคอลัมน์"จากหุบเขาฝนโปรยไพร" แล้วขำกลิ้งกับตอนหนึ่งหัวเราะจนตัวโยกตัวโคลงอยู่นานทีเดียว ก่อนที่จะได้จรดปากกาไปหาพี่ และพี่ก็ได้ตอบจดหมายนั้นมาถึงผม ถ้อยความอีกตอนหนึ่งที่ผมประทับใจว่า"ผมให้ความสำคัญและเปิดกว้างสุดเหยียดเสมอสำหรับคำวิพากษ์วิจารณ์ของผู้อ่าน โดยเฉพาะผู้อ่านที่เป็นคนอ่านคนเขียนหนังสือด้วยกัน"

มีบรรณาธิการไม่กี่คนหรอกในยุคสมัยนี้ที่จะมีโอกาสลงมาคลุกคลีตีโมงทำหน้าที่บรรณาธิการอย่างเอาจริงเอาจัง และเอาใจใส่กับนักเขียนหนุ่มสาวผู้กำลังดุ่มเดินไปบนเส้นทางสายนี้อย่างไม่ลดละ และพี่ก็ได้ทำหน้าที่อย่างสมภาคภูมิแล้วแม้เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม

เช่นเดียวกับนักเขียนที่มุ่งมั่นทำงานหนักนั้นมีมาก และเป็นของธรรมดา หากแต่จะ หานักเขียนที่ชีวิตทั้งชีวิตเขากล้าอุทิศให้แล้วซึ่งงานเขียน สรรค์สร้างผลงานเป็นที่ประจักษ์ จนเป็นที่ยอมรับนับถือในวงการนั้นมีน้อยนัก และพี่เป็นคนหนึ่งในจำนวนน้อยนั้น
ผู้ซึ่งเป็นนักเขียนหนุ่มผู้กำลังก้าวมั่นก้าวไกลเป็นความหวังของวงวรรณกรรมบ้านเราอีกคนที่น่าภาคภูมิ

ตอนที่ได้ข่าวว่าพี่กำลังทำนิตยสารเรื่องสั้นขึ้นมานั้น มันเสมือนมีอะไรอีกอย่างที่ทำให้รู้สึกว่าชีวิตวรรณกรรมบ้านเรามันมีสีสันครึกครื้นขึ้นมา

แต่แล้ว มิตรภาพ-ความหวัง-กำลังใจ ทั้งหมดทั้งสิ้นก็ดูเหมือนจะดับวูบลงในพริบตา อย่างที่ไม่มีใครคิดคำนึง เมื่อข้อความอันแสนจะเศร้าสลดปรากฏขึ้นเมื่อบ่ายวันนี้เอง

พี่ครับ,เรื่องสั้น-ขนาดยาวของผมแล้วเสร็จเมื่อไรจะได้ส่งไปให้พี่อ่านนะครับพี่..


ด้วยรักและรำลึกถึง จู พเนจร 13 กุมภาพันธ์ 4549

Comment #1
ขวัญยืน
Posted @February,13 2007 19.34 ip : 221...102

สวัสดีครับ ผมขวัยยืนจำได้ไหม อ่านจดหมายของจูแล้วทำให้ผมคิดถึงกนกพงศ์ ตอนนี้เขาคงสนุกในการทำงานวรรณกรรมอยู่บนสวรรค์ชั้นกวีรุจีรัตน์ที่ท่านอังคารว่า  ขจรฤทธิกำลังคิดโครงการพิมพ์จดหมายของกนกพงศ์ที่เขียนถึงนักเขียนหนุ่มในเนื้อหาที่เกี่ยวกับวรรรกรรมและการทำงานเขียน อีกไนนเราคงได้อ่านจดหมายของนักเขียนหนุ่มให้หายคิดถึงนะครับ

Comment #2
จู
Posted @February,27 2007 21.57 ip : 124...254

ครับ พี่ขวัญยืน ควน-ป่า-นา-เล ฉบับแรก/ยกขนำเสร็จแล้วครับผม ฉบับนี้ให้ทีมงานแล้วคงส่งไปให้สมาชิกคอลัมนิสต์และสื่อต่างๆก่อน มีหลายเรื่องเกี่ยวกับการจัดการที่ต้องยุ่งๆกันอยู่ ทั้งเรื่องการพิมพ์เรื่องการเงินฯลฯ ฉบับแรก พิมพ์ฉิวเฉียดทันฝากไปขายงานพี่กนกพงศ์วันก่อนสิบห้าเล่ม ยังไม่รู้ว่าเป็นไงบ้าง คิดว่าพิมพ์เพิ่มอีกห้าสิบหรือร้อยเล่มคงพอครับ ยังมีเรื่องของสมนาคุณ อย่างซีดีเพลงกวี "ป่าแปลกเมืองเปลี่ยว"ก็ต้องปรับต้องแก้กันอยู่ แต่ก็ใกล้เรียบร้อยแล้ว ก็เริ่มทำฉบับที่สองแล้วครับ หนังสือคงออกปลายเดือน คือเล่มต่อไปประจำเดือนมีนาาก็เสร็จก่อนหนึ่งอาทิตย์ครับ ค่ำวันศุกร์นี้จะประชุมทีมพร้อมเพรียงกันสักทีครับ (คงวงใหญ่พอควร-แห่ะๆ) ถ้าพี่แวะมาแถวหาดใหญ่ก็ขอเชิญนะครับ ที่ร้านเสาไม้ ประตูร้อยเก้า นก ปักษานาวิน เขาเป็นสมาชิกแล้วครับ ก็คงส่งไปให้ที่ร้านหนังสือของนกให้ทางภูเก็ตจำนวนหนึ่งครับ พี่หนกเขียนอะไรก็น่าอ่านครับ ด้วยบุคลิกของแก จดหมายที่จะออกมาในรูปหนังสือไม่รู้ว่าจะทำให้หายคิดถึงหรือจะคิดถึงแกมากขึ้นก็ไม่รู้นะ จูครับ

Comment #3
จู
Posted @March,20 2007 00.52 ip : 124...186

พี่ขวัญ ได้รับหนังสือควนป่านาเลแล้วไม่ไม่ทราบ เห็นจรรยาว่าจะส่งไปให้ ยังไงก็ส่งเรื่องสั้นอะไรมาบ้างนะครับ เมลมาที่ kpnl_book@yahoo.com กะได้ ตอนนี้กำลังทำเล่ม2กันอยู่ครับผม

จู

แสดงความคิดเห็น

« 3731
หากท่านไม่ได้เป็นสมาชิก ท่านจำเป็นต้องป้อนตัวอักษรของ Anti-spam word ในช่องข้างบนให้ถูกต้อง
The content of this field is kept private and will not be shown publicly. This mail use for contact via email when someone want to contact you.
Bold Italic Underline Left Center Right Ordered List Bulleted List Horizontal Rule Page break Hyperlink Text Color :) Quote
คำแนะนำ เว็บไซท์นี้สามารถเขียนข้อความในรูปแบบ มาร์คดาวน์ - Markdown Syntax:
  • วิธีการขึ้นบรรทัดใหม่โดยไม่เว้นช่องว่างระหว่างบรรทัด ให้เคาะเว้นวรรค (Space bar) ที่ท้ายบรรทัดจำนวนหนึ่งครั้ง
  • วิธีการขึ้นย่อหน้าใหม่ซึ่งจะมีการเว้นช่องว่างห่างจากบรรทัดด้านบนเล็กน้อย ให้เคาะ Enter จำนวน 2 ครั้ง
ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่เว็บไซท์
"ก๊วนปาร์ตี้"
เว็บไซท์นี้เปิดมาเพื่อ เป็นพื้นที่สาธารณะ สำหรับบันทึกเรื่องราว ทางด้านวรรณกรรม ทุกรูปแบบ ท่านสามารถส่งบทความ - เรื่องสั้น - บทกวี เพื่อมาแลกเปลี่ยนกันอ่าน โดยคลิกส่งได้จากด้านล่างนี้
คลิกเพื่อ >> ส่งบทความ | ส่งเรื่องสั้น | ส่งบทกวี | ปกิณกะ